In 1990 bezocht Pastoor Vekemans 'zijn kinderen' in Dudhani, district Dumka, deelstaat Jharkhand, India.

Tijdens zijn rondreis ontmoette hij in Kodaura, deelstaat Chhattisgarh, de Belgische Missiezuster Elisabeth Lemmens. Zuster van de Orde Ursulinen van Tildonk - België.

De persoonlijke gesprekken die Pastoor Vekemans met Zuster Elisabeth voerde, leidden tot een nadere samenwerking.

Zo werden onze contactpersonen in India de Zusters Ursulinen. Inmiddels allemaal Indiase Missiezusters en de meeste onder hen Tribal (Adivasi).

Incidenteel werkt het Pastoor Vekemans Fonds ook samen met de Paters Jezuïeten, de Sisters of Charity en de Sisters St. Joseph of Tarbes.

Historie Zusters Ursulinen.

De Zusters Ursulinen van Tildonk, België, startten voor enkele vrouwen, allen Dalits en Tribals, in 1903 een schooltje in Ranchi, deelstaat Jharkhand (voorheen Bihar) in India. De vrouwen kwamen met hun kinderen. Zij kregen les in godsdienst, borduren, kantklossen en huishoudelijke vakken.

Al vrij snel daarna startten de Zusters Ursulinen een schooltje voor de kinderen van de Dalit en Tribal vrouwen. Enkele Zusters gingen werken bij het overheidsziekenhuis 'Sadar', eveneens gelegen in Ranchi. Hun inzet op de school en in het ziekenhuis werkten zéér effectief. Dalits en Tribals waren zéér zeer ver achtergesteld in scholing en gezondheid. De Zusters ontdekten dat het haalbaar was deze mensen door scholing: hygiëne, gezondheid en bewustwording bij te brengen. Ze waren zeer geïnteresseerd.

Grootgrondbezitters en vooraanstaande rijke heren onderdrukten de Dalits en Tribals. Zij gebruikten hen als slaven. Voor hun werk werden ze niet betaald. De mensen konden noch lezen noch schrijven. Zo werd hen door middel van vervalste documenten het kleine stukje land wat ze bezaten afgenomen.

Er was een zeer groot te kort aan voedsel, water, medicijnen, kleding en onderdak.

De grootgrondbezitters en vooraanstaande rijke heren waren niet blij met de komst van de Zusters Ursulinen en bedreigden hen met het leven, wanneer zij zouden gaan starten met onderwijs aan - en ontwikkeling van Dalit en Tribal kinderen.

Ondanks alle obstakels en gezien de noodzaak om hulp te bieden aan deze arme mensen zetten de Zusters Ursulinen door. Zij bleven gaan van huis naar huis om de mensen te overtuigen van het nut van onderwijs en opende scholen en gezondheidscentra in de ver achteraf gelegen dorpen en oerwouden in het noordoosten en midden van India.

Er kwamen steeds meer kinderen naar hún scholen en het aantal patiënten in de gezondheidscentra groeiden gestaag.

Echter, zonder financiële hulp van buiten was dit allemaal niet mogelijk geweest.
Nog steeds is financiële hulp hard nodig.

Het Vekemans Fonds zet zich al jaren in om Dalit en Tribal kinderen financieel te helpen in opleiding, opvoeding, opvang, medische zorg en eerste levensbehoeften.